სათაური უფრო ჰოლივუდური გამომივიდა ვიდრე ამას ეს სტატია მოითხოვდა, მაგრამ რას იზამ, “ეს საკუთარი შეცდომის ბრალი იყო”. ამავე ფრაზით იმხნევებდნენ რამოდენიმე დღის განმავლობაში ზამთრის ოლიმპიადის ორგანიზატორები კანადაში, ქართველი სპორტსმენი, 21 წლის ნოდარ ქუმარიტაშვილი კი მათ ევროპული სტანდარტებით აგებულ სრულყოფილ ტრასას შეეწირა…

ალბათ ყველამ ნახა ამ შემზარავი ტრაგედიის ამსახველი ფოტოები და ვიდეო მასალა და ყველამ დაინახა ვისი ბრალი უფრო იყო ასეთი ფატალური შედეგი. ორგანიზატორები კი ისეთი თავხედები აღმოჩნდნენ, რომ ჩვენ მხარეს გადმოაბრალეს ყველაფერი და ცხონებული ნოდარი რომ გადარჩენილიყო ალბათ დისკვალიფიკაციას მისცემდნენ. მათი პანიკური შიში გასაგებია, რადგან ტრასის არასწორი აგებულების და ამის გამო ადამიანის სიცოცხლის ხელყოფის ფაქტები ეჭვ ქვეშ აყენებდა საერთოდ ამ ზამთრის სპორტის ამ წელს კიდევ გაგრძელებას. თუმცა ჩვენმა ევროპელმა მეგობრებმა მშვენივრად მოახერხეს სიტუაციიდან დაძრომა და დიდი პანაშვიდები გადაიხადეს და ღმერთს ჩააბარეს გარდაცვლილი დიდის ამბით.

მოდით ცოტა სხვა მხრივ შევხედოთ სიტუაციას და ცივი გონებით ვიმსჯელოთ. ოლიმპიური “თამაშები” იმიტომ არის თამაშები, რომ ამის დროს ადამიანები უნდა გაერთონ და იმას თუ გავითვალისწინებთ, რომ ჩვენ 21-ე საუკუნეში ვართ და მონობა გაუქმებულია, სპორტსემენებიც არ არიან ვალდებული საკუთარი სიცოცხლე დადონ სასწორზე ამ ზემოთ ხსენებული ხალხის გასართობად. დაზიანებების თავიდან ასაცილებლად კი არსებობს უამრავი თავდაცვის საშუალება, რომლებსაც ვითომ წარმატებით იყენებენ ჩვენი უცხოელი ძმები, მათ შორის იყო ტრასის გამართულობა, რაშიც ძალიან მეპარება ეჭვი. როცა ფოტოები ვნახე ამაში დავრწმუნდი. სადაც ტრაგედია მოხდა არც ბადე იყო არც კედელი, უბრალოდ გაურკვეველი წარმოშობის ბოძები იდგა. ქართველ სპორტსმენს რომც დაეშვა შეცდომა იგი მაინც ტრასაზე უნდა დავარდნილიყო და არა სადღაც კანადელების იალაღებზე. შეცდომა ომში შეიძლება სიკვდილით დამთავრდეს მაგრამ ეს არ არის ომი. ეს ხომ თამაშებია?

ეს ქართული მხარის დასაცავად. ახლა იმ ფაქტზე ვილაპარაკოთ თუ რა ესაქმებოდა ზამთრის ოლიმპიადის ამ სახეობაში საქართველოს?

მინახავს გამოჩენილი ქართველი მძლეოსნები, ძიუდოისტები, მოკრივეები, მოჭადრაკეები, წყალბურთელები, რაგბისტები და ზოგჯერ ფეხბურთელებიც, მაგრამ არ მინახავს გამოჩენილი ქართველი მრბოლელი “ფორმულა 1″-ში, ჟოკეი, პოლოს მოთამაშე, კრიკეტის მოთამაშე. მითუმეტეს არ მინახავს მოციგურავე. რატომ არ მინახავს? იმიტომ რომ ამ სპორტის სახეობებს განვითარება უნდა, განვითარებას კიდევ სახსრები რომლებიც არ გააჩნია საქართველოს. ციგა და თოვლი არ ნიშნავს იმას რომ უკვე შეიძლება ამ სპორტში მონაწილეობა. ჯერ 1: საქართველოში არც ბაკურიანში და არც გუდაურში არ არსებობს ციგის ტრასა, დარწმუნებული ვარ არც თბილისში აქედან გამომდინარე ამ სპორტში ვარჯიში გამორიცხულია.

მართალია შეიძლება ციგას ბორბლები მიამაგრო და იმ დალოცვილ ასფალტზე იგორაო, რომელსაც ჩვენი რევოლუციური ხელისუფლება ასე გამალებით აგებს და ჩვენი სასოწარკვეთილი ხალხი ამდენი ხანია ფიქრობს იჭმევა თუ არა ზემოთ ხსენებული. ამ სპორტს ვერ განავითარებ მიწაზე გორვით, ისევე როგორც ცურვას ვერ ისწავლი უწყლოდ(სამწუხაროდ ასეთი ფაქტები გვაქვს საქართველოში). რომც გამოჩნდეს ვინმე პატარკაციშვილი და აგიშენოს ერთი ძუნძგლიანი ტრასა, ამას მილიონობით ლარი ჭირდება განსავითარებლად. ჩვენ რომ ბავშვობაში დაღმართს ვეძებდით და იქიდან ვეშებოდით ხის ციგებით, ეგეთი იქ არ გადმოდგება. ამ ციგის მოდიფიკაცია ყოველწლიურად ხდება და ამაზე უფრო დიდი თანხები იხარჯება. ციგა ეს მიახლოებითი სახელია, რადგანაც ის ოლიმპიური “ციგა” 140-150 კმ/სთ სიჩქარეს ავითარებს ტრასაზე. ასეთ ციფრებთან ხუმრობა არ შეიძლება და ეს ზემოთ აღნიშნულმატრაგედიამაც ნათლად დაგვანახა.

ამიტომ მინდა ვუთხრა ქართული სპორტის ფედერაციას, თუ რაც ჰქვია და თუ არსებობს საერთოდ ასეთი, ტრაკის თამაშს თავი დაანებონ და ის სახეობები განავითარონ სადაც უფრო მეტი შანსი გვაქვს გამარჯვებისათვის და უფრო ნაკლები სიკვდილისთვის. მიხედეთ რაგბს, წყალბურთს, კალათბურთს, ძიუდოს. თუ რამის განვითარება გინდათ ფეხბურთში გააკეთეთ ინვესტიციები. თუ გგონიათ რომ ტელევიზიით ფეხბურთზე მოწყობილი დისკუსიებით ჩვენს მოთამაშეებს კუნთები გაუვარჯიშდებათ, მერწმუნედ, ცდებით.

ცოტა ნათლად დაინახეთ ჩვენი შესაძლებლობები. არ შეიძება ისეთი სპორტისათვის ხელის მოკიდება სადაც უბრალოდ შანსი არ გაქვს. და თუ ვინმეს ჰგონია რომ ექსპერიმენტების დროა საქართველოში, გორს გასცდეს და კარგად დაათვალიეროს რუსული სამხედროების ალკოჰოლისგან დეგრადირებული სახეები, ან “სინათლის ქალაქში” დამშეული ქართველების კარგად განათებული გამომეტყველება.

სხვისი სიცოცხლით თამაში ძნელია, მაგრამ რომ არ გაებზიკათ კუდები და არ შეძრომოდნენ ევროპელებს საკუთარ სტანდარტებში, დღეს ნოდარ ქუმარიტაშვილი ცოცხალი იქნებოდა. ქედმაღლობა და ყველაფერი უცხოურის სიყვარული ქართველების მარადიული პრობლემაა…აჭრელებულია ქართული და უცხოური პრესა ამ ფაქტის ამსახველი სტატიებით მაგრამ რისი გამოსწორება შეიძლება ახლა ამით?

ოპერატორთა მუშაობა მონაწილის გამოსვლის დროს. ეს წინაზეც ვთქვი და ახლაც ვიმეორებ, რომ არ მაინტერესებს ვანო თარხნიშვილის ემოცია, როდესაც მინდა რომ მე მქონდეს რაიმე ემოცია გამომსვლელის მიმართ, თუნდაც ეს ქალთევზა იყოს ან “ის სათვალიანი კაცი”. ამის საშუალებას კი კამერების მუშაობა არ იძლევა.

მაგალითად დღეს გამოვიდა მოცეკვავეთა ჯგუფი “მოზაიკა”, რომლებმაც ჯეკსონის სიმღერაზე შეასრულეს ცეკვა და საკმაოდ კარგადაც, თუ დარბაზსა და ჟიურის დავუჟერებ(!), რადგანაც მე მარტო კულისებს და სხვა ხალხს ვხედავდი ეკრანზე. ცხონებული ჯეკსონის ცეკვა გამოირჩეოდა მოქნილი მოძრაობებით, რომლებიც ამ ბიჭმა საკმაოდ კარგად შეასრულა, მაგრამ ამ ილეთების გაკეთებისას მხოლოდ მისი სახე ჩანდა და არა მისი ფეხები ან ხელები. “moon dance”-ის სახელით ცნობილი მაიკლის მოძრაობის გაკეთებისას კი ისეთი კადრის გადატანა მოხდა, აბსოლუტურად ვერაფერი ვერ დავინახე.

ჩემი აზრით ასეთი გამოსვლები უნდა გადაიღონ ფართო ხედით, ისე რომ მთელი სცენა გამოჩნდეს და არა მარტო ერთი ან ორი კაცი ან რომელიმე წამყვანი.

როგორც ვიცი აქ შემომსვლელთა 90% მაინც ერკვევა ასეთ შოუებში და კარგად იცის რომ პროექტი “ნიჭიერი” ჩვენი ნიჭიერი პროდიუსერების მოფიქრებული არ არის და იგი ყველაზე პოპულარული ბრიტანული პროექტია, სადაც ასევე ბრიტანული პროექტი პოპ აიდოლისაგან(ქართული ანალოგი – “ჯეოსტარი”) ნიჭი მარტო მუსიკალური მონაცემებით არ ფასდება და ყველა სხვა და სხვა სახის ნიჭით დაჯილდოებულ ადამიანს შეუძლია მივიდეს და ბედი სცადოს. ქართველები კი სულ გავიძახით რაც მაგრები ვართ ქართველები ვართო და აქამდეც მიკვირდა ასეთი პროექტი რომ აქამდე არავინ არ გააკეთა და ბრიტანელებმა დაგვასწრეს.

პროექტი ნაწილებად არის დაყოფილი და მისი პირველი ერთ საათიანი სიუჟეტი ორშაბათს, 1 თებერვალს გავიდა რუსთავი ორის ეთერში. წამყვანებად მოგვევლინნენ ყოფილი მის საქართველო თიკა ფაცაცია და ჩვენი ოფისისა და ამავე სერიალზე გადაღებული ფილმის “რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს” ერთ-ერთი მთავარი როლის შემსრულებელი ვანო თარხნიშვილი. ჟიურიში კი – პროფილის უცვლელი წამყვანი მაია ასათიანი, ნიკა მემანიშვილი და გეგა ფალავანდიშვილი არიან.

მე პირადად(და რადგანაც ჩემი ბლოგია, აქ ყოველთვის მე პირადად ვფიქრობ პოსტების შინაარსზე))) ) ამ პირველი გადაცემიდან მარტო სათაური მომეწონა – “ნიჭიერი” – ნიჭი და ერი. რა კარგად ჩაჯდა არა? ახლა უკვე თვითონ პროექტზე და ფორმატზე…

ერი რაც არის და როგორც არის ეს მგონი ყველამ იცის. აი ნიჭის განმარტება რომ ყველამ იცის ამაში ცოტა ეჭვი შემეპარა პირველივე მონაწილის განაცხადიდანვე. ის რომ 10-12 წლის გოგოს მუშტის პირში ჩადობა შეუძლია და ეს მას ნიჭად მიაჩნია(ალბათ მშობლების აზრის გამო) სასაცილო არ არის. ანომალიაა. სტეკლოზე ზურგით გაწოლას კიდე აიტანს კაცი. და მუცელზე მარშუტკის გადატარებაზეც დაიძაბება აუდიტორია. აუდიტორია კიდევ სულ სხვა თემაა და რადგანაც ხშირად აჩენებდნენ ადამიანთა ემოციებს მეც კარგად დავაკვირდი ამ უკანასკნელს და ძალიან უკმაყოფილო დავრჩი. ჯერ მარტო იმიტომ, რომ დარბაზი გაჭედილი იყო კონკურსანტთა ნათესავებით, რაც პროექტის ორიგინალში არ ხდება. ასევე გაურკვეველი წარმომავლობის ბავშვები და მოხუცები მოხვდებოდა ყველას თვალს. ეს კიდევ არაფერი. აი ყურებამდე შეყვარებული კონკურსანტი რომ გამოვიდა სათვალეებში რომ მალავდა საკუთარ პიროვნებას, საკუთარი სიმღერა რომ შეასრულა და ეს აუდიტორია ფეხზე რომ წამოუდგა და აღფრთოვანდა აი მაშინ მივხვდი თუ რა განსხვავება იყო იმ ბრიტან გოთ ტალენტსა და ამ ნიჭიერების აპოთეოზში მყოფ შოუს შორის. ამ ხალხმა აშკარად არ იცის რა არის კარგი შესრულება და რა არის სრული იდიოტიზმი. ინგლისში ფეხზე ისეთ ადამიანებს წარმოუდგნენ, რომლებმაც მართლა დახურეს და დაანგრიეს ყველაფერი და რომლებსაც ეკუთვნოდათ ტაშიც და ფეხზე დგომაც. აი ჩვენ შემთხვევაში რატომ წამოდგა ფეხზე ყველაზე დიდი შემფასებელთა გროვა ეს უკვე მისტიკაა და პასუხი ამაზე არ მაქვს სამწუხაროდ. ყველაზე ამაზრზენი ის იყო რომ მაია ასათიანმა და ჟიურის მეორე წევრმა ეს რომეო გადაიყვანეს შემდეგ ტურში კარგი შოუს შემოთავაზებისთვის. ხალხნო, ეს თუ შოუ იყო მაშინ ლუჩანო პავაროტი ტაქსის მძღოლი ყოფილა.

რამდენი დარტყმული მოვა კიდევ ამ პროექტში ამას შემდეგი გადაცემები აჩვენებს. მანამდე სხვა მხარეებზეც ვილაპარაკოთ აუდიტორიის მდარე ინტელექტის გარდა.

გულნაზი გოლეთიანი = სუზან ბოილი? თუ ამას და სიუჟეტის დაკოპირებისა და ისტორიის მხრივ შევხედავთ, სრული ანალოგები არიან, მაგრამ აი ვოკალურ მონაცემებზე რა გითხრათ. სად ერეკლე და სად ჩემი **(ცენზურა)*ო ხომ გაგიგიათ. არ შეიძლება ადამიანი მარტო საცოდაობის და სიბრალულის გრძნობის გამო მოიწონო, მითუმეტეს ასეთ პროექტში. გულნაზიმ ისეთი სიმღერა იმღერა, რომელიც ყველას ცრემლს მოადენს და გულს აუჩუყებს. მარტო ამითი არ შეიძლება შეფასება.

მონაწილეების მხრივ რომ სრული კრახი განიცადა პროექტის პირველმა ნაწილმა ამაზე ორი აზრი არ არსებობს. ახლა თვითნ “ნიჭიერის” ორიგინალზე ვისაუბროთ. ძალიან მიყვარს ქართული კოპი/ფასთ გადაცემები და როგორც გითხარით “ნიჭიერი” სწორედ ასეთ გადაცემებს მიეკუთვნება. აი დაკოპირება როგორ გამოუვდათ ამას შევხედოთ.

სათაური ნამდვილად კარგად ჩაჯდა ქართულ რეალობაში ამას ვაღიარებ და ორიგინალსაც ჯობს, აი სხვა მხრივ ჯობნაზე ეჭვი მეპარება. ჯერ ეს ერთი ამათმა მარტო პროექტი კიარა მონაწილის დაკოპირებაც გადაწყვიტეს მაგრამ ცუდად გამოუვიდათ. 500 კაცი რომ ფეხზე წამოუდგა ეს წარმატებას არ ნიშნავს, თანაც გაურკვეველი წარმომავლობის 500 კაცი.

რაც შეეხება გადამღებ ჯგუფს. არ ვიცი თქვენ როგორ ფიქრობთ მაგრამ მე ძალიან არ მომეწონა ოპერატორთა მუშაობა. ერთადერთი მონაწილე ვინც მომეწონა მე პირადად, იყო მოცეკვავეთა ჯგუფი “New Style”, რომლებმაც საკმაოდ კარგად იცეკვეს. პრობლემა ის იყო რომ მათი ცეკვის დროს ხან მაია ასათიანის უაზრო გამოხედვას და ხან კულისებში მყოფ ვანო თარხნიშვილის თავს აჩვენებდნენ. ცეკვა კიდევ სიმღერა არ არის რომ მოუსმინო. ეს უნდა ნახო და ისე შეაფასო. ესეც კიდევ ერთ წარუმატებელი მხარე.

რაც შეეხება ჟიურის. ვინ აკომპლექტებდა ნამდვილად არ ვიცი მაგრამ ვინც არ უნდა ყოფილიყო ასეთი რაღაცები მისი საქმე არ ყოფილა. მარტო ნიკა მემანიშვილია ჟიურიში კომპეტენტური და სწორად შეყვანილი. დანარჩენები რატომ და რისთვის სხედან ამ სამეულში, ჩემთვის პირადად გაუგებარია. რაში სჭირდება ნიჭიერების გამოვლენას პროფილის წამყვანის სიბრალულით აღსავსე მზერა? ჟიურის მოდელის გადმოღება ჯობდა სხვა რამის გადმოღებას ორიგინალიდან. იმიტომ რომ ინგლისურ ვერსიაში ჟიურიში სხედან საიმონი, ყველაზე კომპეტენტური და მკაცრი წევრი, რომლის დამსახურებაც არის ის რომ 10-ეულში თუ 12-ეულში ხვდებიან სიუზან ბოილის ნაირები და არა შეყვარებული ტაქსისტები. ნიკა მემანიშვილი მარტო რომ მჯდარიყო ჟიურიში ყველაზე კარგი ეს იქნებოდა, იმიტომ რომ ის ყველაზე კარგად აფასებდა მონაწილეებს. მაია ასათიანის ანალოგი ინგლისში ყველაზე სექსუალური ქალია, რომელიც ინგლისში ცხოვრობს დღესდღეობით და რა კავშირშია სექსუალობა და მაია ასათიანი ერთმანეთთან არ ვიცი. მესამე ჟიურის წევრი იქაც და აქაც გაურკვეველია ჩემთვის. ყველაზე ცუდი კი ისაა რომ ამ პროექტში უმრავლესობა წყვეტს ბედს და მარტო ნიკა მემანიშვილი ვერაფერს გახდება ამ პროვინციული “შოუების” წინააღმდეგ.

ცუდია რომ არავინ არ აკრიტიკებს ასეთ გადაცემებს და ამათაც გონიათ რომ მაგრად მუშაობენ და მიერეკებიან და მიერეკებიან საითაც გაუსწორდებათ. კრიტიკაა საჭირო კრიტიკა!

ვინც ჩემს აზრს არ იზიარებს გაბრძანდით ჩემი ბლოგიდან!)))

სერიალები მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ტელე პროდუქტია, რომელსაც დღესდღეისობით ყველა განვითარებული ქვეყანა აწარმოებს ძირითადად განვითარებადი ქვეყნებისათვის. სერიალი წარმოედგენს ფინანსურად მომგებიან ბიზნესს და ასეთი გადაცემის მაყურებელთა რიცხვი ძალიან დიდია. ასევე უამრავი ადამიანი უყურებს იუმორისტულ შოუებს, რომლებიც ასევე ძალიან ბევრია მსოფლიო სატელევიზიო ბაზარზე. არსებობს ამ ორი სახის ტელეგადაცემის შერწყმის ფაქტებიც, სადაც იუმორისტულ სკეტჩებს ეძლევა ცოტაოდენი შინაარსი, რომელიც სერიებშია გაშლილი. ასე იქმნება კომედიური სერიალ/ტელეშოუები…

იუმორისტული სკეტჩები უკვე ყელამდე გვაქვს ქართველებს: ღამის შოუ, ქლაბ შოუ, კომედი შოუ, შაბათის შოუ, შოუ შოუ და კიდევ შოუ, რომელთა იდეებიც სხვა და სხვა ქვეყნებიდან არის გადმოღებული და მათზე სხვა პოსტებში ვისაუბრებ…

სკეტჩებისა და სერიალის ყველაზე ნათელ შერწყმად საქართველოში შეიძლება ჩაითვალოს “ჩვენი ოფისი” და “შუა ქალაქში”. პირველის საიდანმე გადმოღების ფაქტი ჯერ ვერ დავაფიქსირე, ამიტომ ეს სერიალის ეროვნულ პროდუქტად ჩათვლა შესაძლებელია. რა თქმა უნდა არის იუმორისტული “დაკოპირებები” სხვა უცხოური სკეტჩ სერიალებიდან და ალბათ ოფისელებსაც შევეხები მოგვიანებით. რაც შეეხება საქართველოში ყველაზე დახვეწილ იუმორისტულ შოუ/სერიალად აღიარებულ “შუა ქალაქს”. ამ სერიალში კოპი/პასტების ისეთი რაოდენობაა თავმოყრილი, რომ მათზე ადვილად შეიძლება დისერტაციის დაცვაც. ამ სერიალზე კი ქვემოთა აბზაციდან გავაგრძელოთ წერა…

ვისაც ეჭვი შეეპარა ჩემს ნათქვამში, მას ნამდვილად არ აქვს ნანახი უპოპულარულესი ამერიკული სერიალი “მეგობრები”. იგი 10 სეზონისაგან შედგება და ისეთი მრავალფეროვანი იუმორითა და პერსონაჟებით არის დაკომპლექტებული რომ მის პროდიუსერებს შეეძლოთ კიდევ 10 სეზონიც გადაეღოთ და ეს არანაირ რისკთან არ იქნებოდა დაკავშირებული. რაც შეეხება შუა ქალაქს…პირველი ორი სამი სერია ვერ მივხვდი თუ საიდან მქონა დეჟავუს გრძნობა, თითქოს სადღაც მენახა ეს დეკორაციები და საერთოდ ეს სერიალი, რადგანაც მეგობრების მხოლოდ პირველი  სეზონი მქონდა ნანახი, მოგვიანებით კი მივხვდი რაშიც იყო საქმე.

ბოდიშსაც არ მოვუხდი ჩვენს უნამუსო კაპიროვშიკებს, რომლებმაც თითქმის უცვლელად გადმოაკოპირეს “მეგობრები”, იმის გამოკლებით რომ იუმორის დონე ამ ორ სერიალს შორის კილომეტრებით არის ერთმანეთისაგან. მინდა სამწუხარო ფაქტი გაცნობოთ და გითხრათ, რომ პოსტის სათაური ვერ გავამართლე, რადგან ამ ორ სერიალში მხოლოდ იუმორის დონეშია განსხვავება. დანარჩენ ყველაფერშიც დაბალი გაფორმების დონის გარდა, არაფერია…განვიხილოთ ყველა მსგავსება თუ იგივეობა, როგორც გინდათ ისე უწოდეთ.

პირველ რიგში თვალი გადაავლეთ ორივე სერიალს თუ არ იცით რომელი სერიალია “მეგობრები” და ამის შემდეგ წაიკითხეთ…

დავიწყოთ დეკორაციებით მთავარი ოთახი სადაც ირაკლი მისი ცოლი და დათო ცხოვრობენ აბსოლუტურად არის დაკოპირებული ორიგინალიდან: ფანჯრის დახრილი დიზაინი, შუშაბანდის სტილში, ოთახების განლაგება, ტელევიზორის განლაგება, სავარძლების განლაგება, მაცივარიც კი ისევე დგას როგორც “მეგობრებში”, კარებებიც იგივე სტილისაა. ცოტათი განსხვავდება ღლონტების ბინა.

კაფე-ბარი, როგორც გინდათ ისე უწოდეთ. ზუსტად ისევეა გაფორმებული, როგორც ამერიკულ ანალოგში: სკამები, მაგიდები, სავარძლები, ბარი…სახელის გადმოღებაც უცდია ვიღაცას, მაგრამ დიდა არ გამოუვიდა, “Coffee Corner” – არც ქართულად ჟღერს და არც ინგლისურად.

პერსონაჟებში აშკარად ვიღაცამ იეშმაკა, მაგრამ თუ კარგად დავაკვირდებით, ვნახავთ რომ აქაც არავის უფიქრია რაიმე ახლის მოფიქრებაზე და ძველი გმირების თვისებები სხვა და სხვა ქართველ გმირებზე გადაანაწილეს.

მაგალითად,

“დედას ბუშტი” – ღორმუცელა, მრავალცოლიანობისაკენ მიდრეკილი. პირველი ორიგინალში ჯო ტრიბიანია, მეორე კი როს გელერი. ანანოს პერსონაჟი ფიბი ბუფეს ზუსტი ანალოგია – არაორდინალური, დაბნეული და უცნაური გოგონა. და ასე შეიძლება ყველა გმირის ჩამოთვლა, ყველა “შუა ქალაქის” გმირი გადმოკოპირებულია მისი წინამორბედი სერიალიდან.

ეს კიდევ არაფერი. ყველაზე გამაღიზიანებელი ჩემთვის პირადად არის სიუეტის დაკოპირებებიც, ზოგიერთი სკეტჩი მთლიანად არის დაკოპირებული ძველი სერიალიდან, მთლიანი სერიების სიუჟეტებია გადმოტანილი და გადაქართულებული. ერთადერთი რაც შეიძება რომ ქართულად ჩაითვალოს, ეს არის ღიპიანი კაცები და უხარისხო გადაღება. დანარჩენი ყველაფერი პლაგიატობაა და მეტი არაფერი.

მე არ ვამბობ რომ სერიალი სასაცილო არ არის, უბრალოდ ეს სერიალი და ეს ხუმრობები სხვამ დაწერა და სხვამვე გადაიღო. არის უკვე ასეთი, გაცილებით წარმატებული სერიალი. როგორც არ შეიძლება, მაგალითად, შექსპირის გადმოქართულება და სხვა სახელის დარქმევა, ისევე არ შეიძლება მსოფლიოში აღიარებული სერიალის დაკოპირება და ქართული ანალოგის შექმნა. როცა ევროპულ სტანრადტებზე საუბრობ და პრეტენზია გაქვს ევროპულ წარმომავლობაზე ელემენტარულად ეთიკის ნორმებს უნდა იცავდე და ასეთ რაღაცებს არ აკეთებდე. მითუმეტეს, რომ ქართველებს მშვენიერი იუმორის გრძნობა გვაქვს და არ არის საჭირო ამერიკული იუმორის გადმოქართულება. ეს უბრალოდ სიზარმაცის ბრალიც არის, მაგრამ ამასთანავე არაეთიკური საქციელია. კრიტიკა აკლია ქართულ ყველაფერს.

ვოლკსვაგენის საინტერესო რეკლამა გიტარისტ ჯონ მაიერის მონაწილეობით

საქართველოში ნებისმიერი ბრენდის ყველგანმავალს “ჯიპი” ჰქვია, რაც სახელგანთქმული ავტომობილის “ჯიპის” სახელწოდებიდან დამკვიდრდა. პირველი დზერსკი ყველგანმავალი ხომ სწორედ ამ მწარმოებელმა შემოგვთავაზა და ამით დაჩრდილა მშობლიური “ნივა”. სასაცილოც იქნებოდა “ჯიპის” მაგივრად ნებისმიერი მარკის ყველგანმავლისთვის ხალხს “ნივა” რომ დაერთო ბოლოში. გვეყოლებოდა ინფინიტის ნივა, ტოიოტას ნივა და ა.შ…

დავუბრუნდეთ ისევ ე.წ. ჯიპებს. საერთოდ, საყოევლთაოდ ცნობილია და ფაქტია, რომ ჯიპს იყენებენ მსოფლიო ქვეყნების ისეთ ადგილებში სადაც ჩვეულებრივი მსუბუქი ავტომანქანები ვერ დადიან: მთებში, კლდოვან წარმონაქმნებში, ღრმა ტალახში და თოვლშიც. მასში ხომ თავს მთის, კლდის და ტალახის მეფედაც კი გრძნობ თავს, რადგანაც მწარმოებლებმა ისეთი კომფორტი შეუქმნედ ჯიპის მძღოლებს რომ გადმოსვლაც არ მოგინდება. 90 გრადუსითაც რომ იყო დახრილი, ამას ვერც იგრძნობ ჯიპში ჯდომისას!(რა თქმა უნდა ეს ყველაფერი ნივას არ ეხება, რა გასაკვირიც არ უნდა იყოს, ზოგჯერ ჯობნის კიდევაც ამ ბრენდებს გაუვალ ადგილებში გამავლობით)

ალბათ სწორედ მეფის როლი მოწონთ ქართველებს ამ ავტომობილებში. ქართელის ქედმაღლობა ხომ საქვეყნოდ ცნობილია. უმეტესობა, ჯიპში თუ  სხედან, ყველა პრობლემა გადაწყვეტილი გონიათ. ისე იყურებიან ხოლმე საკუთარი ბრიყვული სახეებით, რომ შურის მაგივრად საცოდაობის გრძნობა გაგიჩნდება. არ იციან რა უნდათ ჭამის და სმის გარდა )) ჯიპში სხედან და ტვინში სიცარიელეა, ტვინის განძრევა ხომ ერთ ადგილის განძრევასავით დამღლელი და არაკომფორტულია. კომფორტის მოყვარულმა პროვინციელმა “ელიტამ” კი კომფორტი აირჩია. ერთი მიკვირს მარტო: ხალხი მთელი ცხოვრება მუშაობს და პურის საყიდელი ფული არ რჩება და ამ უტვინო და უინტელექტო ხალხს ამდენი ფული საიდან აქვთ? ჯიპი ხომ კომფორტულობასთან ერთად საკმაოდ ძვირი სიამოვნებაა! თქვენ გეგონათ ისე არიგებდნენ?

ყველაზე ცუდი ის არის რომ საქართველო ნიკოფსიიდან დარუბანდამდე გადაჭიმული კაი ხნის წინ იყო. ახლა კი მხოლოდ ორი ქალაქიღა დარჩა სადაც ნორმალურად შეიძლება არსებობა. ჯიპები კი ისედაც დაბინძურებულ გაერს კიდევ უფრო აბინძურებენ, ჯერ იმიტომ რომ ორჯერ მეტ საწვავს ხმარობენ, ვიდრე მსუბუქი ავტომანქანები და მეორეც, ყველამ იცის რომ ავტოგასამართ სადგურებზე სტანდარტი, რეგულარი და პრემიუმი მხოლოდ ფასებით განსხვავდება და სინამდვილეში კაცმა არ იცის რა ბენზინია და რა ხარისხის. თითონ ავტოგასამართი სადგურები კი ლას-ვეგასივით არის გადაჩახჩახებული. გამონაბოლქვის გარდა ქალაქის ქუჩები კატასტროფულად არის გადატვირთული. იმას ვერავინ ხვდება რომ ჯიპით იქ უნდა იარო სადაც ჯიპია საჭირო და არა შუა ქალაქში, მაგრამ ამაზე არავინ ფიქრობს…

რო იკითხო, საქართველო ევროპული სახელმწიფოა და მის ტრადიციებს იზიარებს. ევროპის ნებისმიერი ქვეყანა ავიღოთ, თუნდაც გერმანია. ამ ცოტა ხნის წინათ გახლდით ამ ქვეყნის ერთ-ერთ ქალაქში. ნაგვის არარსებობაზე რომ არაფერი ვთქვათ, სამი დღის განმავლობაში სულ ხუთიოდე მანქანა შეგვხვდა ქუჩებში, არადა მთელი დღე გარეთ ვიყავით და დავდიოდით, ქალაქს ვათვალიერებდით. ხალხის უმეტესობა ველოსიპედებით დადიოდა ყველგან. შემდეგ გავიგე, რომ გერმანიის კანონმდებლობით ქალაქის ქუჩებში ველოსიპედს უფრო მეტი უფლებები აქვს ვიდრე ავტომანქანას. აი ასეთი ტრადიციებია ევროპაში და რომელ ევროპას ბაძავს საქართველო, თქვენ განსაჯეთ…

ყველაზე საშინელი “ჯიპების” თაობაში ის არის რომ ამ ხალხს კაცობათ ძვირიანი ყველგანმავლის ქონა გონიათ და ამითი აბათილებენ ინტელექტის საჭიროებას.

ძალიან და გულწრფელად ვხალისობ ხოლმე ამ ჯიპების  პატრონების ორიგინალურ ნომრებზე. ასოებს მნიშვნელობა არ აქვს მთავარია ბოლო სამი ციფრი ერთნაირი იყოს, პოპულარული ბრიყვი იქნები თუ ეს სამი ციფრი 777-ა. ეს მოდაში აქვთ. იმის შემდეგ რაც შესაძლებელი გახდა სანომრე დაფებზე საკუთარი სურვილისამებრ ასოების წერა, შეიძლება სიცილით დაიხოცოთ. ინფინიტის ბოლო მოდელში მჯდომი, ნინო ჩხეიძის ჰანგებით სახეგაბრწყინებული მელოტი ბიძა რომ ჩაგივლის გვერდზე და ნომერზე ჯონდი, ანზორი ან ალიკა აწერია არ შეიძლება ამას გულგრილად შეხედო, აუცილებლად გაგეცინება. უფრო კი იმაზე მეცინება საქართველოს დასახმარებლად ჩამოსულ ინვესტორებს რომ ვუყურებ იმ მძღოლივით სახე შეცვლილებს, როდესაც ღარიბი ქვეყნის ქუჩებში მავალი ბოლომოდელის  ყველგანმავლების მარკების ყურებით თვალები უჭრელდებათ. ჯერ კიდევ შევარდნაძის დროს, როდესაც საქართველო განვითარებად “ბანანის” ქვეყანად ითვლებოდა, ჩვენს დასახმარებლად ჩამოსული უცხოელი ბიზნესმენები გიჟდებობდნენ, ასეთი მარკის ავტომობილები ჩვენს ქვეყანაში არ დადის და თქვენ ხართ განვითარებადი ქვეყანაო?

ყველაზე ცუდი ის არის რომ სწორედ ეს ჯიპის პატრონები ქმნიან ქვეყნის ყალბ იმიჯს, ხოლო დანარჩენ “ჯიპების” თაობის წარმომადგენლებს ჯიპის კიარა საჭმლის ფულიც არ აქვთ.

ფილმების თარგმნის “ინსტიტუტი” საქართველოში უფრო 2000-იანი წლებიდან შეიქმნა და ჩემი აზრით გაუნათლებლობისა და უცხო ენის არ ცოდნის ბრალი უფროა, ვიდრე რაიმე რეალური წინსვლის მაჩვენებელი. ჩემი თაობის ბავშვებმა და მე პირადად რუსული თითქმის სულ მულტფილმებისა და კინოების საშუალებით ავითვისე. ამას დარწმუნებით გეუბნებით, რადგანაც სკოლაში ჩატარებული რუსულის გაკვეთილი არ მახსოვს.

რუსეთთან ომის შემდეგ ფილმების ქართულად თარგმნის სურვილი უფრო გალიერდა, ვითომდა პუწინის მიკრო-პიროვნებისადმი პროტესტის ნიშნად მთელი რუსეთი უკან მოიტოვეს. მაგრამ გაქართულების ამ პროცესს მარტო ეს მიზეზი არ აქვს, და ყველაზე ცუდია, რომ მთავარი მიზეზი ამ ტრაგედიაზე უარესიცაა.

გაუნათლებლობა! ენის არცოდნა წარმოშობს ამ პრობლემას. ენის არცოდნა კი იმ გაუნათლებელი ხალხის ბრალია, რომლებიც შემთხვევით მოხვდნენ სათავეში და გაიადვილეს ცხოვრება. ესეც რომ არ იყოს, თუ რაიმეს თარგმნი, იმისი სწორი თარგმნა უნდა შეგეძლოს და ისე არ უნდა გადათარგმნო როგორც გინდა.

ამ წუთას(ოთხშაბათი, 10 დეკემბერი, 2009 წელი) ვუყურებდი ექიმი ჰაუსის ერთ-ერთ გადაქართულებულ სერიას და რადგანაც ამ სერიალის აქტიური მაყურებელი ვარ, ეს სეზონი კაი ხნის წინ მაქვს ნანახი ინგლისურადაც და რუსულადაც. ჩემი გაკვირვება სწორედ თარგმანის უზუსტობამ გამოიწვია. უზუსტობა რბილად არის ნათქვამი, რადგან იყო ეპიზოდები, რომელშიც ქართული თარგმანის შედეგად მთელი ფილმის შინაარსი იცვლებოდა.

ეს პრობლემა ინტერნეტ სამყაროშიც მწვავედ დგას. ფილმებსი სათაურებს ისე თარგმნიან, როგორც მოეგუნებებათ და სხვა რამეებსაც ))

მე წინააღმდეგი კი არ ვარ, იმისა რომ ქართულად იყოს ყველაფერი საქართველოში? უბრალოდ ამას ცოტაოდენი ცოდნა უნდა და ცოტაოდენი დაფიქრებაც, იმიტომ რომ თუ ექიმი ჰაუსის ქართულად გადათარგმნის ამბიცია გაქვს მისი სწორად თარგმნაც უნდა შეგეძლოს, ასევე ქალაქის ცენტრში არსებული სხვა და სხვა ფირმების სახელწოდებებიც უნდა გადათარგმნო.(რაც არ არის ნამდვილად საჭირო)

მოკლედ რომ ვთქვათ, უხარისხოდ ვცხოვრობთ და ეს მხოლოდ და მხოლოდ ჩვენი ბრალია.))

მაკდონალდსის პირველი სწრაფი კვების რესტორანი კალიფორნიაში, ძმებმა მაკ და დიკ მაკდონალდსებმა გახსნეს. ამით მათ სრულიად ახალი პროდუქტი შესთავაზეს კალიფორნიელებს, რადგან მანამდე სწრაფი კვების ობიექტები არ არსებობდა.

მაკდონალდსის პირველი ლოგო სულ სხვანაირად გამოიყურებოდა. ჩვენთვის ცნობილი ლოგო მხოლოდ 1963 წელს გაჩნდა. მაკდონალდსში ძირითადად იყიდება ჰამბუგერები, ფრანგული კარტოფილი(ფრი), სხვა და სხვა გამაგრილებელი სასმელი, ნაყინი და ქათმის ნაწარმი.

მაკდონალდსის მომსწახურებაში შედის როგორც კაფე-ბარის ტიპის რესტორნები, გადახურული და ღია ცის ქვეშ არსებული მაგიდებით, ასევე ე.წ. მაკ-დრაივი, რომლის მეშვეობითაც ავტომობილიდან გადმოუსვლელად შეგიძლიათ ისადილოდ. ეს სერვისი დაახლოებით ბენზინ გასამართ სადგურს მოგაგონებთ. მაკ-დრაივი უკვე თბილისშიც დიდი პოპულარობით სარგებლობს.

ახლა გადავიდეთ მთავარზე. მაკდონალდსის ქება დიდებას ნამდვილად არ დავიწყებ, ამ სიამოვნებას თვით მაკდონალდსში მომუშავე პერსონალს დავუტოვებ და თუ უნდათ თაყვანი სცენ.))

პირველ რიგში განვსაზღვროთ რა არის სწრაფი კვების ობიექტი და რა არის რესტორანი. სწრაფი კვების ობიექტი არის ადგილი სადაც “სწრაფად” უნდა “იკვებო” – სათაურიდან ასე ჩანს, რესტორანი კი სულ სხვა რამეა. რესტორანში შედიხარ მინიმუმ ორი საათით, თეთრ ხალათში ჩაცმული ოფიციანტი კი ყველა კაპრიზს გისრულებს და ხრუშჩოვის დროს ჩამოსხმულ ღვინოს გთავაზობს 5000 დოლარად. მოკლედ სრული კაიფია რესტორანი.

სხვაგან როგორ არის ზუსტად არ ვიცი, მაგრამ საქართველოში მაკდონალდსი რესტორნის სახელით არის ცნობილი და ხალხს ზოგჯერ ბავშვები რაიონებიდან ჩამოჰყავთ, რომ მაკდონალდსში ჰეფი-მილი ან ცხელი შოკოლადი მიირთვან.

როგორც მახსოვს პირველი მაკდონალდსის გახნსას საკმაოდ დიდი სკანდალი მოჰყვა მისი ადგილმდებარეობის გამო. იგი ხომ პირდაპირ ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს. მე არ ვამბობ რომ ეს რამენაირად შეურაცხყოფას აყენებს შოთა რუსთველის ძეგლს. ამ უკანასკნელს იქ მობოდიალე ქურთები უფრო აყენებენ შეურაცხყოფას. ))

მთელს მსოფლიოში ათასობით ადამიანი გამოდის მაკდონალდსის პროდუქციის არაჯანმრთელი ინგრედიენტების გაყიდვიდან ამოღების მოთხოვნით. მაკდონალდსის უფროსობამ კი, პრობლემა ვითომ გადაწყვიტა და სალათები დაამატა მთავარ მენიუს.

საქართველოში კი პლაკატებიც იყო გამოკრული, სადაც ეწერა რომ მაკდონალდსში 100% ჯანმრთელი პროდუქტი იყიდება.

ნებისმიერ ქვეყანაში ცნობილია, რომ ადამიანს, რომელსაც უმცირესი დაავადება მაინც  აქვს საჭმლის მომნელებელ სისტემასთან, პირველ რიგში მაკდონალდსის ნაწარმის ჭამას უკრძალავენ.

თბილისში თუ სწორად მახსოვს მაკდონალდსის სამი ფილიალია, რომლებიც დღე და ღამე გატენილია ნებისმიერი ასაკის ხალხით. რამდენი სკანდალიც არ აგორდა მაკდონალდსზე, მისმა მენეჯმენტმა ყველა მიჩქმალა.

ამერიკისა და ევროპის მოსახლეობაში დემოგრაფიული პრობლემების შემდეგ ყველაზე მწვავედ სიმსუქნის პრობლემა ითვლება, რომლის მთავარი პრობლემა სწრაფი კვების ობიექტებში სიარულია. რაც ყველაზე ცუდია, მარტო სიმსუქნე არ მოჰყვება ამ პროდუქციით კვებას. პირველ რიგში ირღვევა კუჭის სწორი ფუნქციონირება და ამას მილიონობით დაავადების გამოწვევა შეუძლია.

არაფერი არ იქნებოდა საშიში, საქართველოში მაკდონალდსში შესვლა პრესტიჟულად რომ არ ითვლებოდეს. ესეც, რომ არ იყოს, სხვა ქვეყნებისაგან განსხვავებით, მაკდონალდსის პროდუქტი საქართველოში ძალიან ძვირია.

კატასტროფაა ისიც რომ ეს ე.წ. 100%-ით ჯანმრთელი პროდუქტი წლების განმავლობაში გაყინული ინგრედიენტებისაგან მზადდება. ასეთი ხანგრძლივობით კი მხოლოდ გენმოდიფიცირებული პროდუქტის შენახვაა შესაძლებელი.

თავიდან მეც არ მომეწონა ის, რომ ჯობია ზოგჯერ შეიკავო თავი და მაკდონალდსში დროის გატარება შეზღუდო, მაგრამ არ შეიძლება ადამიანმა და მითუმეტეს ახალგაზრდამ ყოველდღიურად ჭამოს პროდუქტი, რომელიც არანაირ ბუნებრივ პირობებში არ ძველდება. ხორცი 4 წლის შემდეგაც ისევ ისეთივეა, კარტოფილი კი  საერთოდ ზეთიანია.

ესეც პატარა ვიდეო ამასთან დაკავშირებით:

ჩვენ, როგორც პროგრესულად მოაზროვნე აყვავების პირას მყოფი ქვეყნის ახალგაზრდობამ უნდა გავითვალისწინოთ ასეთი რაღაცები, რადგანაც ჯანმრთელობაა სწორედ წარმატების განმსაზღვრელი მთავარი ფაქტორი ნებისმიერი პროფესიის ადამიანისათვის, მაკდონალდსში კი შეიძლება თვეში ერთხელ მსუბუქად წაიხემსო. )

ჩვენ გვიყვარს მაკდონალდსი, მაგრამ მაკდონალდსს მარტო ფული უყვარს ))

I’m lovin’ it, but does it love me? საკითხავი აი ეს არის ))

გთავაზობთ ჟურნალ “Rolling Stones”-შიგამოქვეყნებულ სტატიას – “მსოლიოს ყველა დროის 500 საუკეთესო სიმღერა”. საკმაოდ კარგი 500-ეულია თანაც ბლოგიც გახალისდება…პირველი ხუთეული ასე გამოიყურება:

1. Like a Rolling Stone, Bob Dylan

2. Satisfaction, The Rolling Stones

3. Imagine, John Lennon

4. What’s Going On, Marvin Gaye

5. Respect, Aretha Franklin

მეტის სანახავად წაიკითხეთ პოსტი…

1. Like a Rolling Stone, Bob Dylan

2. Satisfaction, The Rolling Stones

3. Imagine, John Lennon

4. What’s Going On, Marvin Gaye

5. Respect, Aretha Franklin

6. Good Vibrations, The Beach Boys

7. Johnny B. Goode, Chuck Berry

8. Hey Jude, The Beatles

9. Smells Like Teen Spirit, Nirvana

10. What’d I Say, Ray Charles

11. My Generation, The Who

12. A Change Is Gonna Come, Sam Cooke

13. Yesterday, The Beatles

14. Blowin’ in the Wind, Bob Dylan

15. London Calling, The Clash

16. I Want to Hold Your Hand, The Beatles

17. Purple Haze, Jimi Hendrix

18. Maybellene, Chuck Berry

19. Hound Dog, Elvis Presley

20. Let It Be, The Beatles

21. Born to Run, Bruce Springsteen

22. Be My Baby, The Ronettes

23. In My Life, The Beatles

24. People Get Ready, The Impressions

25. God Only Knows, The Beach Boys

26. A Day in the Life, The Beatles

27. Layla, Derek and the Dominos

28. (Sittin on) the Dock of the Bay, Otis Redding

29. Help!, The Beatles

30. I Walk the Line, Johnny Cash

31. Stairway To Heaven, Led Zeppelin

32. Sympathy for the Devil, The Rolling Stones

33. River Deep – Mountain High, Ike and Tina Turner

34. You’ve Lost That Lovin’ Feelin’, The Righteous Brothers

35. Light My Fire, The Doors

36. One, U2

37. No Woman, No Cry, Bob Marley and the Wailers

38. Gimme Shelter, The Rolling Stones

39. That’ll Be the Day, Buddy Holly and the Crickets

40. Dancing in the Street, Martha and the Vandellas

41. The Weight, The Band

42. Waterloo Sunset, The Kinks

43. Tutti-Frutti, Little Richard

44. Georgia on My Mind, Ray Charles

45. Heartbreak Hotel, Elvis Presley

46. Heroes, David Bowie

47. Bridge Over Troubled Water, Simon and Garfunkel

48. All Along the Watchtower, Jimi Hendrix

49. Hotel California, The Eagles

50. The Tracks of My Tears, Smokey Robinson and the Miracles

51. The Message, Grandmaster Flash and the Furious Five

52. When Doves Cry, Prince

53. Anarchy in the U.K., The Sex Pistols

54. When a Man Loves a Woman, Percy Sledge

55. Louie Louie, The Kingsmen

56. Long Tall Sally, Little Richard

57. Whiter Shade of Pale, Procol Harum

58. Billie Jean, Michael Jackson

59. The Times They Are A-Changin’, Bob Dylan

60. Let’s Stay Together, Al Green

61. Whole Lotta Shakin’ Goin On, Jerry Lee Lewis

62. Bo Diddley, Bo Diddley

63. For What It’s Worth, Buffalo Springfield

64. She Loves You, The Beatles

65. Sunshine of Your Love, Cream

66. Redemption Song, Bob Marley and the Wailers

67. Jailhouse Rock, Elvis Presley

68. Tangled Up in Blue, Bob Dylan

69. Crying, Roy Orbison

70. Walk On By, Dionne Warwick

71. California Girls, The Beach Boys

72. Papa’s Got a Brand New Bag, James Brown

73. Summertime Blues, Eddie Cochran

74. Superstition, Stevie Wonder

75. Whole Lotta Love, Led Zeppelin

76. Strawberry Fields Forever,The Beatles

77. Mystery Train, Elvis Presley

78. I Got You (I Feel Good), James Brown

79. Mr. Tambourine Man, The Byrds

80. I Heard It Through the Grapevine, Marvin Gaye

81. Blueberry Hill, Fats Domino

82. You Really Got Me, The Kinks

83. Norwegian Wood (This Bird Has Flown), The Beatles

84. Every Breath You Take, The Police

85. Crazy, Patsy Cline

86. Thunder Road, Bruce Springsteen

87. Ring of Fire, Johnny Cash

88. My Girl, The Temptations

89. California Dreamin’, The Mamas and The Papas

90. In the Still of the Nite, The Five Satins

91. Suspicious Minds, Elvis Presley

92. Blitzkrieg Bop, Ramones

93. I Still Haven’t Found What I’m Looking For, U2

94. Good Golly, Miss Molly, Little Richard

95. Blue Suede Shoes, Carl Perkins

96. Great Balls of Fire, Jerry Lee Lewis

97. Roll Over Beethoven, Chuck Berry

98. Love and Happiness, Al Green

99. Fortunate Son, Creedence Clearwater Revival

100. You Can’t Always Get What You Want, The Rolling Stones

101. Voodoo Child (Slight Return), Jimi Hendrix

102. Be-Bop-A-Lula, Gene Vincent and His Blue Caps

103. Hot Stuff, Donna Summer

104. Living for the City, Stevie Wonder

105. The Boxer, Simon and Garfunkel

106. Mr. Tambourine Man, Bob Dylan

107. Not Fade Away, Buddy Holly and the Crickets

108. Little Red Corvette, Prince

109. Brown Eyed Girl, Van Morrison

110. I’ve Been Loving You Too Long (to Stop Now), Otis Redding

111. I’m So Lonesome I Could Cry, Hank Williams

112. That’s All Right, Elvis Presley

113. Up on the Roof, The Drifters

114. Da Doo Ron Ron (When He Walked Me Home), The Crystals

115. You Send Me, Sam Cooke

116. Honky Tonk Women, The Rolling Stones

117. Take Me to the River , Al Green

118. Shout (Parts 1 and 2)], The Isley Brothers

119. Go Your Own Way, Fleetwood Mac

120. I Want You Back,The Jackson 5

121. Stand By Me, Ben E. King

122. House of the Rising Sun, The Animals

123. It’s a Man’s Man’s Man’s World, James Brown

124. Jumpin’ Jack Flash, The Rolling Stones

125. Will You Love Me Tomorrow, The Shirelles

126. Shake, Rattle & Roll, Big Joe Turner

127. Changes, David Bowie

128. Rock & Roll Music, Chuck Berry

129. Born to Be Wild, Steppenwolf

130. Maggie May, Rod Stewart

131. With or Without You, U2

132. Who Do You Love, Bo Diddley

133. Won’t Get Fooled Again, The Who

134. In the Midnight Hour, Wilson Pickett

135. While My Guitar Gently Weeps, The Beatles

136. Your Song, Elton John

137. Eleanor Rigby, The Beatles

138. Family Affair, Sly and the Family Stone

139. I Saw Her Standing There, The Beatles

140. Kashmir, Led Zeppelin

141. All I Have to Do Is Dream, The Everly Brothers

142. Please, Please, Please, James Brown

143. Purple Rain, Prince

144. I Wanna Be Sedated, The Ramones

145. Everyday People, Sly and the Family Stone

146. Rock Lobster, The B-52′s

147. Lust for Life, Iggy Pop

148. Me and Bobby McGee, Janis Joplin

149. Cathy’s Clown, The Everly Brothers

150. Eight Miles High, The Byrds

151. Earth Angel, The Penguins

152. Foxey Lady, Jimi Hendrix

153. A Hard Day’s Night, The Beatles

154. Rave On, Buddy Holly and the Crickets

155. Proud Mary, Creedence Clearwater Revival

156. The Sounds of Silence, Simon and Garfunkel

157. I Only Have Eyes for You, The Flamingos

158. (We’re Gonna) Rock Around the Clock, Bill Haley and His Comets

159. I’m Waiting for the Man, The Velvet Underground

160. Bring the Noise, Public Enemy

161. I Can’t Stop Loving You, Ray Charles

162. Nothing Compares 2 U, Sinead O’Connor

163. Bohemian Rhapsody, Queen

164. Folsom Prison Blues, Johnny Cash

165. Fast Car, Tracy Chapman

166. Lose Yourself , Eminem

167. Let’s Get It On, Marvin Gaye

168. Papa Was a Rollin’ Stone, The Temptations

169. Losing My Religion, R.E.M.

170. Both Sides Now, Joni Mitchell

171. Dancing Queen, Abba

172. Dream On, Aerosmith

173. God Save the Queen, The Sex Pistols

174. Paint It, Black, The Rolling Stones

175. I Fought the Law, The Bobby Fuller Four

176. Don’t Worry Baby, The Beach Boys

177. Free Fallin’, Tom Petty

178. September Gurls, Big Star

179. Love Will Tear Us Apart, Joy Division

180. Hey Ya!, Outkast

181. Green Onions, Booker T. and the MG’s

182. Save the Last Dance for Me, The Drifters

183. The Thrill Is Gone, B.B. King

184. Please Please Me, The Beatles

185. Desolation Row, Bob Dylan

186. I Never Loved a Man (The Way I Love You), Aretha Franklin

187. Back in Black, AC/DC

188. Who’ll Stop the Rain,Creedence Clearwater Revival

189. Stayin’ Alive, The Bee Gees

190. Knocking on Heaven’s Door, Bob Dylan

191. Free Bird, Lynyrd Skynyrd

192. Wichita Lineman, Glen Campbell

193. There Goes My Baby, The Drifters

194. Peggy Sue, Buddy Holly

195. Maybe, The Chantels

196. Sweet Child O’ Mine, Guns N’ Roses

197. Don’t Be Cruel, Elvis Presley

198. Hey Joe, Jimi Hendrix

199. Flash Light, Parliament

200. Loser, Beck

201. Bizarre Love Triangle, New Order

202. Come Together, The Beatles

203. Positively 4th Street, Bob Dylan

204. Try a Little Tenderness, Otis Redding

205. Lean On Me, Bill Withers

206. Reach Out, I’ll Be There, The Four Tops

207. Bye Bye Love, The Everly Brothers

208. Gloria, Them

209. In My Room, The Beach Boys

210. 96 Tears, ? and the Mysterians

211. Caroline, No, The Beach Boys

212. 1999, Prince

213. Your Cheatin’ Heart, Hank Williams

214. Rockin’ in the Free World, Neil Young

215. Sh-Boom, The Chords

216. Do You Believe in Magic, The Lovin’ Spoonful

217. Jolene, Dolly Parton

218. Boom Boom, John Lee Hooker

219. Spoonful, Howlin’ Wolf

220. Walk Away Renee, The Left Banke

221. Walk on the Wild Side, Lou Reed

222. Oh, Pretty Woman, Roy Orbison

223. Dance to the Music, Sly and the Family Stone

224. Good Times, Chic

225. Hoochie Coochie Man, Muddy Waters

226. Moondance, Van Morrison

227. Fire and Rain, James Taylor

228. Should I Stay or Should I Go, The Clash

229. Mannish Boy, Muddy Waters

230. Just Like a Woman, Bob Dylan

231. Sexual Healing, Marvin Gaye

232. Only the Lonely, Roy Orbison

233. We Gotta Get Out of This Place, The Animals

234. I’ll Feel a Whole Lot Better, The Byrds

235. I Got a Woman, Ray Charles

236. Everyday, Buddy Holly and the Crickets

237. Planet Rock, Afrika Bambaataa and the Soul Sonic Force

238. I Fall to Pieces, Patsy Cline

239. The Wanderer, Dion

240. Son of a Preacher Man, Dusty Springfield

241. Stand!, Sly and the Family Stone

242. Rocket Man, Elton John

243. Love Shack, The B-52′s

244. Gimme Some Lovin’, The Spencer Davis Group

245. The Night They Drove Old Dixie Down, The Band

246. (Your Love Keeps Lifting Me) Higher and Higher, Jackie Wilson

247. Hot Fun in the Summertime,Sly and the Family Stone

248. Rappers Delight, The Sugarhill Gang

249. Chain of Fools, Aretha Franklin

250. Paranoid, Black Sabbath

251. Mack the Knife, Bobby Darin

252. Money Honey, The Drifters

253. All the Young Dudes, Mott the Hoople

254. Highway to Hell, AC/DC

255. Heart of Glass, Blondie

256. Paranoid Android, Radiohead

257. Wild Thing, The Troggs

258. I Can See for Miles, The Who

259. Hallelujah, Jeff Buckley

260. Oh, What a Night, The Dells

261. Higher Ground, Stevie Wonder

262. Ooo Baby Baby, Smokey Robinson

263. He’s a Rebel, The Crystals

264. Sail Away, Randy Newman

265. Tighten Up, Archie Bell and the Drells

266. Walking in the Rain, The Ronettes

267. Personality Crisis, New York Dolls

268. Sunday Bloody Sunday, U2

269. Roadrunner, The Modern Lovers

270. He Stopped Loving Her Today, George Jones

271. Sloop John B, The Beach Boys

272. Sweet Little Sixteen, Chuck Berry

273. Something, The Beatles

274. Somebody to Love, Jefferson Airplane

275. Born in the U.S.A., Bruce Springsteen

276. I’ll Take You There, The Staple Singers

277. Ziggy Stardust, David Bowie

278. Pictures of You, The Cure

279. Chapel of Love, The Dixie Cups

280. Ain’t No Sunshine, Bill Withers

281. You Are the Sunshine of My Life, Stevie Wonder

282. Help Me, Joni Mitchell

283. Call Me, Blondie

284. (What’s So Funny ‘Bout) Peace Love and Understanding?, Elvis Costello and the Attractions

285. Smoke Stack Lightning, Howlin’ Wolf

286. Summer Babe, Pavement

287. Walk This Way, Run-DMC

288. Money (That’s What I Want), Barrett Strong

289. Can’t Buy Me Love, The Beatles

290. Stan, Eminem featuring Dido

291. She’s Not There, The Zombies

292. Train in Vain, The Clash

293. Tired of Being Alone, Al Green

294. Black Dog, Led Zeppelin

295. Street Fighting Man, The Rolling Stones

296. Get Up, Stand Up, Bob Marley and the Wailers

297. Heart of Gold, Neil Young

298. One Way or Another, Blondie

299. Sign ‘O’ the Times, Prince

300. Like a Prayer, Madonna

301. Do Ya Think I’m Sexy?, Rod Stewart

302. Blue Eyes Crying In the Rain, Willie Nelson

303. Ruby Tuesday, The Rolling Stones

304. With a Little Help From My Friends, The Beatles

305. Say It Loud — I’m Black and Proud, James Brown

306. That’s Entertainment, The Jam

307. Why Do Fools Fall In Love, Frankie Lymon and the Teenagers

308. Lonely Teardrops, Jackie Wilson

309. What’s Love Got To Do With It, Tina Turner

310. Iron Man, Black Sabbath

311. Wake Up Little Susie, The Everly Brothers

312. In Dreams, Roy Orbison

313. I Put a Spell on You, Screamin’ Jay Hawkins

314. Comfortably Numb, Pink Floyd

315. Don’t Let Me Be Misunderstood, The Animals

316. Wish You Were Here, Pink Floyd

317. Many Rivers to Cross, Jimmy Cliff

318. Alison, Elvis Costello

319. School’s Out, Alice Cooper

320. Heartbreaker, Led Zeppelin

321. Cortez the Killer, Neil Young

322. Fight the Power, Public Enemy

323. Dancing Barefoot, Patti Smith Group

324. Baby Love, The Supremes

325. Good Lovin’, The Young Rascals

326. Get Up (I Feel Like Being a) Sex Machine, James Brown

327. For Your Precious Love, Jerry Butler and the Impressions

328. The End, The Doors

329. That’s the Way of the World, Earth, Wind and Fire

330. We Will Rock You, Queen

331. I Can’t Make You Love Me, Bonnie Raitt

332. Subterranean Homesick Blues, Bob Dylan

333. Spirit in the Sky, Norman Greenbaum

334. Wild Horses, The Rolling Stones

335. Sweet Jane, The Velvet Underground

336. Walk This Way, Aerosmith

337. Beat It, Michael Jackson

338. Maybe I’m Amazed, Paul McCartney

339. You Keep Me Hanging On, The Supremes

340. Baba O’Riley, The Who

341. The Harder They Come, Jimmy Cliff

342. Runaround Sue, Dion

343. Jim Dandy, Lavern Baker

344. Piece of My Heart, Big Brother and the Holding Company

345. La Bamba, Ritchie Valens

346. California Love, Dr. Dre and 2Pac

347. Candle in the Wind, Elton John

348. That Lady (Part 1 and 2), The Isley Brothers

349. Spanish Harlem, Ben E. King

350. The Locomotion, Little Eva

351. The Great Pretender, The Platters

352. All Shook Up, Elvis Presley

353. Tears in Heaven, Eric Clapton

354. Watching the Detectives, Elvis Costello

355. Bad Moon Rising, Creedence Clearwater Revival

356. Sweet Dreams (Are Made of This), Eurythmics

357. Little Wing, Jimi Hendrix

358. Nowhere to Run, Martha and the Vandellas

359. Got My Mojo Working, Muddy Waters

360. Killing Me Softly With His Song, Roberta Flack

361. Complete Control, The Clash

362. All You Need Is Love, The Beatles

363. The Letter, The Box Tops

364. Highway 61 Revisited, Bob Dylan

365. Unchained Melody, The Righteous Brothers

366. How Deep Is Your Love, The Bee Gees

367. White Room, Cream

368. Personal Jesus, Depeche Mode

369. I’m A Man, Bo Diddley

370. The Wind Cries Mary, Jimi Hendrix

371. I Can’t Explain, The Who

372. Marquee Moon, Television

373. Wonderful World, Sam Cooke

374. Brown Eyed Handsome Man, Chuck Berry

375. Another Brick in the Wall Part 2, Pink Floyd

376. Fake Plastic Trees,Radiohead

377. Hit the Road Jack, Ray Charles

378. Pride (In The Name of Love), U2

379. Radio Free Europe, R.E.M.

380. Goodbye Yellow Brick Road, Elton John

381. Tell It Like It Is, Aaron Neville

382. Bitter Sweet Symphony, The Verve

383. Whipping Post, The Allman Brothers Band

384. Ticket to Ride, The Beatles

385. Ohio, Crosby, Stills, Nash and Young

386. I Know You Got Soul, Eric B and Rakim

387. Tiny Dancer, Elton John

388. Roxanne, The Police

389. Just My Imagination, The Temptations

390. Baby I Need Your Loving, The Four Tops

391. Band of Gold, Freda Payne

392. O-o-h Child, The Five Stairsteps

393. Summer in the City, The Lovin’ Spoonful

394. Can’t Help Falling in Love, Elvis Presley

395. Remember (Walkin’ in the Sand), The Shangri-Las

396. Thirteen, Big Star

397. (Don’t Fear) the Reaper, Blue Oyster Cult

398. Sweet Home Alabama, Lynyrd Skynyrd

399. Enter Sandman, Metallica

400. Kicks, Paul Revere and the Raiders

401. Tonight’s the Night, The Shirelles

402. Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin), Sly & the Family Stone

403. C’mon Everybody, Eddie Cochran

404. Visions of Johanna, Bob Dylan

405. We’ve Only Just Begun, The Carpenters

406. I Believe I Can Fly, R. Kelly

407. In Bloom, Nirvana

408. Sweet Emotion, Aerosmith

409. Crossroads, Cream

410. Monkey Gone to Heaven, Pixies

411. I Feel Love, Donna Summer

412. Ode to Billie Joe, Bobbie Gentry

413. The Girl Can’t Help It, Little Richard

414. Young Blood, The Coasters

415. I Can’t Help Myself, The Four Tops

416. The Boys of Summer, Don Henley

417. Fuck tha Police, N.W.A.

418. Suite: Judy Blue Eyes, Crosby, Stills and Nash

419. Nuthin’ But a ‘G’ Thang, Dr. Dre

420. It’s Your Thing, The Isley Brothers

421. Piano Man, Billy Joel

422. Lola, The Kinks

423. Blue Suede Shoes, Elvis Presley

424. Tumbling Dice, The Rolling Stones

425. William, It Was Really Nothing, The Smiths

426. Smoke on the Water, Deep Purple

427. New Year’s Day, U2

428. Devil With a Blue Dress On/Good Golly Miss Molly, Mitch Ryder and the Detroit Wheels

429. Everybody Needs Somebody to Love, Solomon Burke

430. White Man in Hammersmith Palais, The Clash

431. Ain’t It a Shame, Fats Domino

432. Midnight Train to Georgia, Gladys Knight and the Pips

433. Ramble On, Led Zeppelin

434. Mustang Sally, Wilson Pickett

435. Beast of Burden, The Rolling Stones

436. Alone Again Or, Love

437. Love Me Tender, Elvis Presley

438. I Wanna Be Your Dog, The Stooges

439. Pink Houses, John Cougar Mellencamp

440. Push It, Salt-n-Pepa

441. Come Go With Me, The Del-Vikings

442. Keep a Knockin’, Little Richard

443. I Shot the Sheriff, Bob Marley and the Whailers

444. I Got You Babe, Sonny and Cher

445. Come As You Are, Nirvana

446. Pressure Drop, Toot and the Maytals

447. Leader of the Pack, The Shangri-Las

448. Heroin, The Velvet Underground

449. Penny Lane, The Beatles

450. By the Time I Get to Phoenix, Glen Campbell

451. The Twist, Chubby Checker

452. Cupid, Sam Cooke

453. Paradise City, Guns n’ Roses

454. My Sweet Lord, George Harrison

455. All Apologies, Nirvana

456. Stagger Lee, Lloyd Price

457. Sheena Is a Punk Rocker, Ramones

458. Soul Man, Sam and Dave

459. Rollin’ Stone, Muddy Waters

460. One Fine Day, The Chiffons

461. Kiss, Prince

462. Respect Yourself, The Staple Singers

463. Rain, The Beatles

464. Standing in the Shadows of Love, The Four Tops

465. Surrender, Cheap Trick

466. Runaway, Del Shannon

467. Welcome to the Jungle, Guns n’ Roses

468. Search and Destroy, The Stooges

469. It’s Too Late, Carole King

470. Free Man in Paris, Joni Mitchell

471. On the Road Again, Willie Nelson

472. Where Did Our Love Go, The Supremes

473. Do Right Woman, Do Right Man, Aretha Franklin

474. One Nation Under a Groove, Funkadelic

475. Sabotage, Beastie Boys

476. I Want to Know What Love Is,Foreigner

477. Super Freak, Rick James

478. White Rabbit, Jefferson Airplane

479. Lady Marmalade, Labelle

480. Into the Mystic, Van Morrison

481. Young Americans, David Bowie

482. I’m Eighteen, Alice Cooper

483. Just Like Heaven, The Cure

484. I Love Rock ‘N Roll, Joan Jett

485. Graceland, Paul Simon

486. How Soon Is Now?, The Smiths

487. Under the Boardwalk, The Drifters

488. Rhiannon (Will You Ever Win), Fleetwood Mac

489. I Will Survive, Gloria Gaynor

490. Brown Sugar, The Rolling Stones

491. You Don’t Have to Say You Love Me, Dusty Springfield

492. Running on Empty, Jackson Browne

493. Then He Kissed Me, The Crystals

494. Desperado, The Eagles

495. Shop Around, Smokey Robinson and the Miracles

496. Miss You, The Rolling Stones

497. Buddy Holly, Weezer

498. Rainy Night in Georgia, Brook Benton

499. The Boys Are Back in Town, Thin Lizzy

500. More Than a Feeling, Boston